Wethouder Liesbeth van Tongeren over Huisdierinformatiepunt

Wethouder Liesbeth van Tongeren over Huisdierinformatiepunt

Corona maakt dat het leven eenzaam is voor veel Hagenaren. In deze tijd zijn dieren meer dan ooit een bron van onuitputtelijke steun en liefde. Tenminste, als je hen ook liefdevol behandelt. Of je nu je huisdier extra verwent, een insectenhotel in je tuin ophangt of wat minder vlees eet. Een beetje meer aandacht voor dieren kan nooit kwaad.

In Den Haag zijn er ook mensen die er een schepje bovenop doen wat betreft dierenliefde. Mensen die er de hele dag voor proberen te zorgen dat mensen en dieren fijn samen leven in de stad. Zij die er hun werk van hebben gemaakt om een plekje te vinden voor alle dieren - ook de diertjes die we soms vergeten of die we lastig vinden.

Het Haags Dierencentrum en de Dierenambulance

Het afgelopen jaar had ik het geluk om een kijkje in de keuken te mogen nemen bij enkele van deze dierenprofessionals. Op een zonnige dag bezocht ik het Haags Dierencentrum. Ik ontmoette bevlogen medewerkers waarvan je direct aanvoelt dat ze weten wat ze doen. Ze lieten me kennismaken met de snoezige Felix, die je op de foto ziet. Maar in het HDC weten ze ook raad met honden die agressief gedrag vertonen. Geduldig legde een verzorger uit dat dieren teruggeven wat ze van mensen krijgen, en helaas gaan niet alle eigenaren, bewust of onbewust, goed met hun dieren om. Maar in het HDC kunnen de honden uitrazen en proberen de medewerkers de dieren nieuw gedrag aan te leren. De gemeente helpt om de kennels prikkelvrij te maken, en daarmee veiliger voor de verzorgers.

Dat enthousiasme zag ik ook bij het team van de Haagse Dierenambulance. De ambulances zijn uitgerust met spullen om allerlei diersoorten te vangen en voorzichtig te vervoeren. Een gewonde kat, een zieke zwaan of zelfs een verdwaalde stierslang in de duinen. Maar niet alleen dieren kunnen oproer veroorzaken; als je bij de Dierenambulance werkt moet je ook piekfijne sociale vaardigheden hebben. We hoorden dat mensen soms in dronken toestand de dierenambulancelijn bellen. En dat omstanders erg kunnen schrikken van een gewond dier. Wat voor “gewoon” medisch personeel geldt, geldt ook voor deze toppers: laat ze hun werk doen!

De Nijkamphoeve en de Dierenbescherming

Meer belangrijk werk verzet men op buurtboerderij de Nijkamphoeve. Hier maken kinderen voor het eerst kennis met landbouwhuisdieren. Jongeren leren hier dieren te verzorgen voor de opleiding tot Dierenartsassistent paraveterinair. Wij mochten op de Nijkamphoeve een ommetje maken met ezels Tukker en Igor, die ook heel betekenisvol kunnen zijn voor mensen met PTSS of ADHD.

Waar misschien niet iedereen rustig van wordt: glibberige padden oppakken. In het vroege voorjaar trekken padden massaal naar een plek met water waar zij kunnen paren. Vrijwilligers van de Dierenbescherming coördineren deze jaarlijkse paddentrek opdat de dieren niet overreden worden. Ik hielp een dagje mee als “paddenraper”. Voor je het weet ben je gewend aan het geglibber en klampen (vooral mannetjes)padden zich dankbaar aan je vast. Ook bij de mensen van de Dierenbescherming zijn de gedrevenheid en kennis indrukwekkend.

Als wethouder dierenwelzijn kijk ik met veel trots naar alle Haagse organisaties die zich met zoveel passie inzetten voor dieren. Ik hoop dat zij zich kunnen vinden in de nieuwe Nota Dierenwelzijn waarin de intrinsieke waarde van het dier voorop staat. Ik hoop ook dat Hagenaars goed nadenken voordat zij een huisdier aanschaffen en dat ze gebruikmaken van de nuttige informatie van het Huisdierinformatiepunt. Als je onvoorwaardelijke liefde aan een dier geeft, krijg je dat ook terug. En mocht een eigen huisdier teveel verantwoordelijkheid zijn, dan kunnen de opvangorganisaties je vast gebruiken als vrijwilliger.

Liesbeth van Tongeren, wethouder Dierenwelzijn Gemeente Den Haag